Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2010

ο γαμιάς των πέντε ηπείρων

ο αντώνης καπερώνης (ψευδώνυμο) ήταν λαίμαργος πολύ. Και επίσης τον ενοχλούσε πολύ η ταπεινή καταγωγή του. Είχε την αίσθηση από μικρός πως μέσα του έπρεπε να κυλά ευγενικό αίμα και τα ζητήματα του αίματος είναι πολύ σοβαρά. Απλά δεν μπορούσε να βρεί από που κληρονόμησε αυτό το ευγενικό αίμα. Ο αντώνης καπερώνης ήξερε να αναγνωρίζει το ευγενές ίχνος. Να, ας πούμε ξεχώριζε στην ναταλία δραγούμη την ευγένεια της γιαγιάς της και στον δημήτρη τάρλοου το πνεύμα του παππού του. Ακόμα και στην φανταστική ηρωίδα του μπουλγκάκοφ έβρισκε την αριστοκρατική κομψότητα της μακρινής προγόνου της, της Μαργαρίτας των Βαλουά. Την εξαίρεση στον κανόνα για την σωστή διαίσθησή του αποτελούσε ο αντώνης σαμαράς που κάπου στα γονίδιά του υπέβοσκε η πηνελόπη δέλτα και ο ίδιος φυσικά που του συνέβαινε ακριβώς το ανάποδο. Είχε την αριστοκρατεία στο αίμα του και την εύθραυστη ευαισθησία της αλλά δεν είχε το αντίστοιχο γενεαλογικό δένδρο.

Ο αντώνης καπερώνης μάταια έψαχνε τρόπους να εξωτερικεύσει αυτή την κρυφή ευαισθησία. στην αρχή έπαιζε τσέμπαλο. ηχογραφούσε τον εαυτό του και έβαζε την κασέτα στο repeat στο αυτοκίνητο ή στα αυτοκίνητα των φίλων. δυστυχώς για εκείνον, οι φίλοι του είχαν την κακή συνήθεια να απαιτούν ένα ακόμα τραγουδάκι ως συνοδεία του εκάστοτε φαγοποτιού. και ο αντώνης καπερώνης ήταν καλλιτέχνης, όχι διασκεδαστής. μετά έριξε την προσπάθειά του στο γράψιμο. στην αρχή σε αυτά τα σημειωματάρια από ανακυκλωμένο χαρτί ενώ καθόταν στο ζάππειο και κοιτούσε τις κορασίδες. μετά, και αφού εξάντλησε όλες τις προσπάθειες να προσελκύσει επίδοξους εκδότες, ηλεκτρονικά και σε μονόστηλα εφημερίδων free press ή εκεί που μπορεί το κοινό να πεί το μακρύ του και το κόντό του. δυστυχώς πάλι γι αυτόν το μόνο ενδιαφέρον που προσέλκυσε ήταν μόνων γυναικών άνω των τριάντα ως επί το πλείστον. όχι εκδότες, όχι συγγραφείς, όχι δημοσιογράφους. διάβασε τότε ένα βιβλίο του φιτζέραλντ και γοητεύτικε από τους τυχοδιώκτες ήρωες. και είπε "θα επικεντρωθώ εκεί που μπορώ να επιβεβαιώνομαι". Διάλεξε μία γιατρό από την μασσαλία, μία διευθύντρια ορχήστρας από την μόσχα, μία εξέκιουτιβ από την σαγκάη και μία συγγραφέα από την νέα υόρκη. Πηγαινοέρχεται από τότε ως περιπλανόμενος θίασος στα πέντε σημεία του ορίζοντα και παίρνει αυτό που πάντα του έλειπε. Επιβεβαίωση πως δεν του αξίζει η ταπεινή καταγωγή του. Ποιος ταπεινός θα είχε τόση προσοχή από όλο τον κόσμο. Στην αυστραλία δεν έχει έρθει ακόμα. Τον περιμένω το επόμενο σαββατοκύριακο.

4 σχόλια:

The Motorcycle boy είπε...

Κατ' αρχάς ο σωστός τίτλος είναι "Ο Υπεργαμιάς των 5 ηπείρων" και το λέω επειδή το έχω δει (όχι με τον Κλιντ Ίστγουντ αλλά με τον Ρόμπερτ Μαλόουν).

Κατά δεύτερον -ποιος είσαι ρε παιδί μου, ο Μαιτρ της Μαργαρίτας; Πολύ με άγγιξες, πάω να μάθω τσέμπαλο επιτόπου.

Bonnie είπε...

αιντε βρε παλιομηχανόβιε που θα κριτικάρεις το ΥΠΕΡ-πόνημά μου!

The Motorcycle boy είπε...

Πιπερ-πόνημα μάλλον! Με άγγιξε πάντως αυτό με την ηλικία των αναγνωστριών, πολύ μανίκι!

houli_v είπε...

τελικά πρέπει να την είχε μεγάλη την ευαισθησία ...

Καλημέρα b.