Αν ως πουτάνα ορίζουμε την γυναίκα που πληρώνεται για να παρέχει σεξουαλική ευχαρίστηση τότε δεν βρίσκω τίποτα μεμπτό στο να είσαι πουτάνα. Γιατί έτσι κι αλλιώς ο έρωτας και οι σχέσεις είναι ένα give&take και καθόλου ανιδιοτελής διαδικασία και να με συγχωρήσετε εσείς οι ρομαντικοί. Η διαφορά ποτέ δεν θεώρησα ότι έγκειται στον τρόπο με τον οποίο πληρώνεις ή πληρώνεσαι. Ρώτησα την γιούλη αν πιστεύει πως το γεγονός ότι τα τρώει χοντρά από τον γκόμενό της την κάνει πόρνη. Έξαλλη μου απάντησε πως το ότι εγώ πληρώνομαι λαμβάνοντας συναισθηματική κάλυψη και ασφάλεια συν έναν συμπαραστάτη στις δύσκολες μέρες του μήνα που θα μου χαιδεύει την κοιλίτσα αντί να ζητάει κι άλλη δίοδο -τι κι αν έχω περίοδο- δεν με κάνει οσία αγία και μαρία (που δεν με λένε όπως την ουλαλούμα) και εκείνη την εν πολλες αμαρτίες περιπεσούσα γυνή και μαρία πάντα μαγδαληνή.

μέσες άκρες πιστεύω πως θέλει να πει ότι ο καθείς διαθέτει το σώμα του όπως τον βολεύει και αυτό δεν σημαίνει ότι εκμεταλλεύεται τον συνάνθρωπο.

-ναι αγάπη μου αυτό θέλω να πω, γιατί εμένα μου αρέσει να ζητάω στον πέτρο μπότες πανάκριβες ενώ εσύ ζητάς κάθε βράδυ από τον κωστάκη αγάπη με το αιώνιο, βασανιστικό ερώτημα "μ'αγαπας;". Άρα και οι δύο κάτι ζητάμε. Απλά το δικό μου είναι χειροπιαστό και έχει κακή φήμη.

-μην γίνεσαι παιδί, δεν μπορεί μόνο ο πέτρος να είναι βιτσιόζος γιατί αλλιώς πως εξηγούνται τόσες πόρνες πολυτελείας;


-τόσο όσο όλοι. Απλά θέτω στάνταρντς διαφορετικά από τα κοινωνικά αποδεκτά. Εσένα πρέπει ο γκόμενός σου να σου πει τριακόσιες φορές σ'αγαπώ για να σε πηδήξει. Βάζεις το αίσθημα ως ασπίδα και ο σκοπός σου αυτόματα γίνεται ευγενής. Εγώ ζητάω τριακόσια ευρώ σαν αντίτιμο και είμαι πουτάνα.

Η πουτάνα για τα λεφτά και η πουτάνα για την αγάπη, ο λόγος που θα ανοίξεις τα πόδια σου άρα κάνει την διαφορά;


και ίσως αυτό να οδηγεί στην σωτηρία. ίσως στην αποβλάκωση.